ETF dywidendowe odwzorowują indeksy, które wybierają spółki według wysokości lub stałości dywidend. Niektórzy inwestorzy cenią regularne wypłaty, np. na bieżące wydatki. Ważne jest zrozumienie, czym jest wypłata – a czym nie jest.
Wypłata nie jest dodatkowym zyskiem
Gdy spółka lub fundusz wypłaca dywidendę, jego wartość w dniu ustalenia prawa spada mniej więcej o wypłaconą kwotę. Całkowita stopa zwrotu składa się ze zmiany ceny i wypłat. Wysoka stopa dywidendy nie oznacza więc automatycznie wysokiej całkowitej stopy zwrotu.
Dwie typowe metody doboru
- Stałość: indeks obejmuje spółki, które przez wiele lat utrzymywały lub zwiększały dywidendę (często z „Aristocrats” w nazwie). Minimalny okres i inne zasady różnią się w zależności od indeksu.
- Wysoka stopa dywidendy: indeks wybiera spółki o najwyższej bieżącej stopie dywidendy, często z filtrami sprawdzającymi, czy wypłata jest pokryta zyskami. Wysoka stopa może też wynikać z silnego spadku kursu.
Co zmienia się w porównaniu z szerokim indeksem rynku
- Sektory i kraje: indeksy dywidendowe często mocniej ważą finanse, usługi komunalne, energię i dobra podstawowe, a słabiej technologię.
- Mniej spółek: wiele indeksów dywidendowych obejmuje znacznie mniej spółek niż szeroki indeks, co zwiększa ryzyko koncentracji.
- Efekt stylu: strategie dywidendowe często mają cechy strategii value. Ich wyniki mogą przez długi czas znacznie odbiegać od szerokiego rynku – w obie strony.
Ryzyka
- Dywidendy mogą zostać obniżone lub zawieszone, zwłaszcza w kryzysach gospodarczych.
- Spółki mogą finansować dywidendy także z rezerw lub długu; sama dywidenda nie dowodzi siły finansowej.
- W funduszach w walucie obcej wypłaty zmieniają się dodatkowo wraz z kursem walutowym.
Podatki i koszty
- W wielu krajach wypłaty są opodatkowane w roku ich otrzymania. W funduszach akumulujących opodatkowanie jest częściowo odroczone; niektóre kraje opodatkowują je co roku według zryczałtowanej podstawy. Szczegóły zależą od kraju rezydencji.
- Zagraniczne podatki u źródła mogą obniżyć wypłatę netto.
- ETF dywidendowe mają często wyższe koszty bieżące (TER) niż ETF na szerokie indeksy.
Wypłaty czy sprzedaż jednostek?
Regularny dochód można uzyskać na dwa sposoby: korzystając z wypłat albo regularnie sprzedając jednostki, także funduszy akumulujących. Przy tej samej całkowitej stopie zwrotu oba sposoby prowadzą przed podatkami i kosztami do podobnych wyników. Różnice wynikają głównie z podatków, kosztów i odmiennego składu indeksów. Jeśli wypłaty nie wystarczają, i tak trzeba sprzedać jednostki lub dostosować wydatki.
To ogólne wyjaśnienie, a nie doradztwo inwestycyjne. Wcześniejsze dywidendy nie gwarantują przyszłych wypłat.