Gdy zadaniem ETF-a jest śledzenie MSCI World, dostawca musi "zreplikować" ten indeks. Zasadniczo istnieją dwa podejścia: Fizyczne i Syntetyczne.
Replikacja Fizyczna
W tym przypadku dostawca ETF kupuje rzeczywiste papiery wartościowe z indeksu.- Pełna Replikacja: ETF kupuje wszystkie akcje indeksu w dokładnie takich samych proporcjach. Dla indeksów zawierających tysiące wartości (jak MSCI ACWI) jest to trudniejsze i kosztowniejsze.
- Próba Zoptymalizowana (Optimized Sampling): ETF kupuje tylko reprezentatywny wybór najważniejszych papierów z indeksu, aby zaoszczędzić na kosztach, ale wciąż odwzorowuje zwrot z niezwykłą dokładnością.
- Zaleta: Bardzo przejrzyste. Pieniądze inwestowane są w prawdziwe akcje.
- Potencjalne Ryzyko: Pożyczanie Papierów Wartościowych. Wiele fizycznych ETF-ów pożycza swoje akcje za opłatą podmiotom krótko sprzedającym w celu wygenerowania dodatkowych zysków.
- Zaleta: Wysoce precyzyjne śledzenie (niski Tracking Error). Często korzyści podatkowe, dzięki którym syntetyczne ETF-y na amerykańskie indeksy, takie jak S&P 500, często osiągają lepszy wynik niż fizyczne ETF-y.
- Ryzyko: Ryzyko kontrahenta. Jeśli bank - strona swapu - zbankrutuje, niewielka część wartości ETF-a (maks. 10% według dyrektywy UCITS) może być zagrożona. W praktyce jednak zabezpieczenia całkowicie niwelują tego typu sytuacje.
Replikacja Syntetyczna (Swap-ETF)
Tutaj ETF posiada koszyk całkowicie dowolnych papierów wartościowych (np. japońskich obligacji), ale zawiera umowę zamiany (swap) z bankiem (kontrahentem). Bank gwarantuje ETF-owi dokładny zwrot indeksu docelowego (np. S&P 500).Wniosek: Obie metody są wysoce bezpieczne dla inwestorów detalicznych w UE dzięki dyrektywom UCITS. Metoda fizyczna zoptymalizowana jest najbardziej popularna.